...krąg czerni przesuwa się lekko, oko na nowo ocenia perspektywę, i to, co wydawało się niezmierzoną dalą międzygwiezdnej... czegoś międzygwiezdnego, staje się światem okrytym nocą, a jego gwiazdy to światła tego, co litościwie nazwiemy cywilizacją.
Świat sunie leniwie i okazuje się, że jest on światem Dysku - płaskim, okrągłym, niesionym przez kosmos na grzbietach czterech słoni, stojących z kolei na skorupie Wielkiego A'Tuina, jedynego żółwia, który figuruje w diagramie Hertzsprunga-Russella, żółwia długiego na dziesięć tysięcy mil, obsypanego szronem martwych komet, z krostami kraterów meteorytowych i oczami mającymi albedo. Nikt nie zna przyczyny tego stanu rzeczy, ale prawdopodobnie jest kwantowa.

Tak właśnie wygląda świat, w którym dzieją się opowieści z cyklu pt. Świat Dysku autorstwa Terry'ego Pratchett'a.
Jest to świat przepełniony magią - czy może być zresztą inaczej?
Jest to świat niezliczonej ilości bogów różnego kalibru. Bogów tych łączy fakt, iż są nieludzko ludzccy.
Jest to świat fascynujących cywilizacji, które... hmm... zdają się być bardzo znajome.

Co jeszcze?
Pozostaje tylko gorąco namówić Was do sięgnięcia po te książki ;))